#included < Nuts.Hell >

Σηκώνεσαι.

Ξεκινάς να ντύνεσαι...

Βάζεις φακούς, κοιτάζεσαι.

Κλειδιά, τσάντα, γάντια, καπέλο.

Δεν μπορείς να φύγεις.

Λάθος.

Τώρα είναι που μπορείς να φύγεις. Mόνο τώρα!

Είναι το πιο εύκολο στον κόσμο.

Ανοίγεις την πόρτα.

Κάνεις ένα βήμα πίσω και την αφήνεις να ξανακλείσει...μόνη της.

Ο ιδρώτας δεν κρύβεται και πρέπει να αφαιρέσεις κάποιο ρούχο.

Σε περιμένουν?

"Δεν θυμάμαι.Με περιμένουν?"

"Δεν έχω πει σε κανέναν τίποτα."

Ο παλμός σου κάτι θέλει να πει.

Τα μάτια σου σε κοιτάνε παράξενα.

Τα χέρια σου έχουν σκάσει.

Τα νύχια σου είναι μισοφαγωμένα.

Και αυτή η λεπτή γραμμή στο πρόσωπο, έχει βαθύνει ακόμη πιο πολύ.

"Διψάω."

Βάζεις μουσική να παίζει. Βγάζεις το ρολόι σου.

Και τώρα?

"Κάποτε ήταν και το πριν. Κάποτε ήταν και το μετά. "

"Ψέμματα."

Αναρωτιέσαι.

Κάτι.

Αναρωτιέσαι.

Μουσική.

sHe came, sHe stayed, sHe fell.

Final touch (in the) hidden agenda.

Isn't it something? Nothingman.

How could I know, how should I feel.

Μην σκέφτεσαι.Μην γράφεις.Μην ακούς.Μη μιλάς.Μη ρωτάς.

Πληροφορίες περνούν κι αφήνουν γραμμές που εξαφανίζονται στο επόμενο κλείσιμο των βλεφάρων.

Τσιφ τσαφ.

Το χεις ξαναζήσει, έτσι δεν είναι?

"Διψάω, ρε συ"

Inertia creeps. Μoving up slowly.

Τικ.Τακ. Τικ.Τακ. Τικ.Τακ............................................

................................................................................

Inertia keeps.

Μέσα σου.Μέσα μου.

Ξύπνα, γαμώτο.

Photo taken from:

DeviantArt

.from.the.passenger.seat.

Κάποιοι αντιμετωπίζουν τον βράχο...κατάματα.

Το μυαλό αδειάζει κάθε ασήμαντη σκέψη.

Επικοινωνία με ο,τι σε περιβάλλει.

Το σώμα σε πόζα υπομονετικής κίνησης, με όλα τα νεύρα και τους μύες τεντωμένους.

Κουράζεσαι καθόλου?

Μπορεί το βουνό να βουλιάξει στη γη ή στα αλήθεια εσύ ανεβαίνεις μόνος?

Θέλω να σε ακολουθήσω.

Θέλω να μου μάθεις...να μου δείξεις...

Αντιγράφω τις κινήσεις σου, αλλά σίγουρα θα ξέρεις πως, κάθε πέτρα αντιδρά αλλιώς.

Σιγά σιγά κι όλο και πιο ψηλά.

Θέλω να σε φτάσω.

Να βρεθούμε κάτω απο το ίδιο ύψος.

Να δούμε τί κρύβεται απο πίσω.

Δεν σου είπα, αλλά δύσκολα θα καταλάβαινες οτι...

...χθές, η νύχτα κουβαλούσε δυο φεγγάρια.

Βρήκα τη μέση της και κάθισα μπροστά τους.

Ηταν τότε, που θα σε άκουγα να λες...

"Σήμερα, όλοι οι πλανήτες έρχονται πιο κοντά. Αυτή τη στιγμή, είναι στην κοντινότερή τους απόσταση...μαζί...μπορούμε να δούμε πέρα απο την γαλαξιακή ομίχλη...και με γυμνά μάτια."

Ηταν τώρα, που θα σε ρωτούσα...είναι ό.τι βλέπω ή ό.τι θέλω να βλέπω?

Στέκεσαι μπροστά μου, ανάβεις το τσιγάρο...και χαμογελάς.

Είναι το τελευταίο?

Το μυαλό αδειάζει κάθε ασήμαντη σκέψη.

Και θα'ταν ασήμαντο αν υπάρχεις.

Οταν όλα γύρω φέρονται όπως - αν - υπήρχαν.

Γυμνά ματια σε γυμνό βράχο.

Μια επιλεκτική αντανάκλαση δεν είναι ψέμα.

Καταλαμβάνει απλώς, άλλη μια θέση στο χώρο.

Κι ό,τι πλάθεται σ'ακολουθεί...ή το ακολουθείς?

Πότε γυαλίζει η πέτρα?

Και οι αναμνήσεις πέσαν στα κανάλια.

Κόπηκαν τα σχοινια, και κράτησα μόνο...

Μπορεί ο βράχος να μεγαλώσει ή στα αλήθεια γλιστράω?

Κουράστηκα καθόλου?

Το μυαλό αδειάζει κάθε ασήμαντη σκέψη.

Και τα χέρια.

Και τα πόδια.

Και τα μάτια.

Το σώμα, ξέρναγε όλη νύχτα σε μια γυάλινη στάση, προκαλώντας αηδία στους περαστικούς, που ρωτούσαν...τί συμβαίνει.

...κι απαντούσες:

"Δεν με πιστεύει πια."

Wanna do right...but not right now

Ενα μώβ κοχύλι σφηνώθηκε ανάμεσα στο ξύλο.

"Λες να το βρούνε?"

"Μπα, ποιός θα θελήσει να ψάξει τόσο ψηλά!"

Κάποτε, λέξεις χαράζονταν στους έξω τοίχους, ώστε μόνο ο καιρός να μπορέσει να τις ξεθωριάσει. Τώρα όμως, ήταν διαφορετικά. Ο χώρος είχε ρουφήξει έντονες στιγμές... μυρωδιές... αναμνήσεις... συναισθήματα...εκείνη.

Το κοχυλάκι, που κάποτε κρεμιόταν μπροστά απο τον καθρέφτη, ζήτησε το πόστο του...κάπου ψηλά...για να ακούει τη βροχή και τον αέρα.

Ψηλά, εκεί που τα μάτια φτιάχνανε ιστορίες και αστέρια φώτιζαν τον μικρό τους ουρανό.

Εκεί...που όλα ήταν σιωπή και ήχος μαζί!

Photo taken from:

Deviant Art

I need...to dance...

Violets are blue

and blood is red

I always knew

you'd end up dead

You drowned in tears

accidentally

Cut your wrists

on apathy

You jumped…

and landed on your knees

Baby

You practiced

hanging

by a thread

My almost living

Nearly dead

From Russia

with a nice roulette

A matching bullet

for your head

A set of pills

for every meal

Ten for every

itch you feel

You found reality

could be bent

You checked out

and left for rent

a vacant seat

behind the wheel

Baby

Ligo prin to telos...

...pws moiazei i siwpi san agapi megali...

Tote einai pou ola dunamwnoun arage?
Tote einai pou pairneis tis pio simantikes apofaseis?
Kai poios einai autos, pou konta tou noiwthei tin nea arxi?
Gurnw se ena telos, pou allaxe ta thelw kai me efere edw pou eimai.
Giati xwris auto, isws twra na imoun kapou allou, kapws alliws, me kapoious allous.

The pain is black.
The pain is bright.
Kissed by the years.
Caresses of time.
Marking the lines.
The lines of expression.
The patterns of place...of youth...of love.

Kai twra, erxetai i arxi enos neou telous.
Emfanizontai oi neoi enoikoi. Autoi pou tha zisoun sta idia meri, pou duo xronia twra moirastika me kai dixws filous. Sto idio meros...pou omws pia tha apoktisei allo arwma...alli zesti...tin ugrasia kai ta xnwta kapoiou allou.
Na mou to prosexete.
Nai, eseis oi neoi...na to frontisete...na deite pws allazei morfi tin mera kai ti nuxta. Xwmeno mes to kentro, gurw apo tin voui tou Savvatokuriakou...kai mesa tou, o dikos tou ksexasmenos kosmos.
Na koitazete eksw apo to mikro tou parathuro...kai kathismenoi panw sto prevazi, tha deite tis megales tou eikones.

Kleinoun ta kefalaia ena ena.
Kai aurio...mia proswpiki "uposxesi" pou epairne anavoli gia kairo.
Gia ena kapote pou den evriske tin aformi.
Mpainei i sfragida...
Suneiditopoiisi ki ena mikro ax...
...gia ta palia limeria, pou tha perastoun me osa thumamai kai me osa me thumountai...
...kai osa upoloipa den sunantithoun, upirksan apla i diakosmisi, oi komparsoi mias tainias...

As a priest loves pornography, we played beneath the patterns...
Don't turn away...

Fusaei poly...
Mpike to Edimvourgo sto Amsterdam!
...kai to kruo tha xeiroterepsei...

Can you hear me?

Σαπφώ
"...και το γέλιο σου αχ! που ξελογιάζει και που λιώνει στο στήθος την καρδιά μου. Σου τ' ορκίζομαι γιατί μόλις που πάω να σε κοιτάξω νιώθω ξάφνου να μου κόβεται η μιλιά μου..."

***

Mexri na graftei kati...
...auto to post tha allazei kai tha thumatai...

Bruce Springsteen - Streets of Philadelphia
Talk Talk - The Rainbow (1988)

Always and Forever...

"Αγαπημένη

Προσπαθώ εδώ και καιρό, να στείλω το γράμμα που αποκαλύπτει το μικρό μου μυστικό.Οπως και να το γράψω όμως, στο τέλος, είναι πάντα λάθος. Τα σχέδιά μου αποδεικνύονται αδύναμα να το πολεμήσουν και εγώ, μικρός ήρωας, με ένα τόξο κι ένα ζωνάρι φορτωμένο με κέρινα στιλέτα που μαιμούδες αυτού του τόπου κλέβουν και ζογκλερίζουν στις πλατείες.

Πότε πότε είμαι εκεί τριγύρω, παραλλαγμένος, ανάμεσά τους και πεπεισμένος ότι η υποκρισία μου θα τους πείσει. Μεθω και γιορτάζω με αυτούς που περιγελούν και χλευάζουν και ακολουθώ με μάτια υπνωτισμένου τα ιπτάμενά μου όπλα, να φλογίζουν τα δήθεν γελαστά πρόσωπά τους. Αξιοι μιας παραμόρφωσης που ρυτιδιάζει, που αν τους το μαρτυρούσαν θα αποκτούσαν σκλάβους έκφρασης για να παραμείνουν ανέγγιχτοι στην ομορφάδα τους.

Ερχονται φορές που παραλύω και ζωύφια σκαρφαλώνουν το πόδι που τολμά να κάνει το νοερό βήμα. Αλλά, η μυστική μου πυξίδα συνεχίζει να δείχνει στα όρια της γραμμής, του ορίζοντα των γεγονότων. Εκεί που το φώς λυγίζει, στο σημείο που δεν έχει επιστροφή, στην μοναδικότητα. Κι εσύ εκεί, εσύ, μια μαύρη τρύπα, που ελκύει την πρωτόγονή μου ενέργεια.

Η εποχή μου, δεν επιτρέπει ρομαντισμούς, καλή μου.
Καταδικάζει τα φθηνά ένστικτα και εξυψώνει την εικόνα. Πλημμυρίζει τους ουρανούς και προσφέρει στέγες. Βαφτίζει το μέλλον και αποτάσσεται την ερμηνεία του. Και ενώ οι δείκτες προχωρούν με την ίδια αίσθηση, το χέρι μαθαίνει να ακολουθεί το φως, και σ'αγγίζει -για πάντα.

Για πάντα. Τη λέξη που το στόμα ακόμα δεν έχει τολμίσει να ξεστομίσει. Για καμία, που στην αρχή εμφανιζόταν σαν λύτρωση, για να κάνει στο τέλος της, ακόμα πιο έντονο τον εθισμό μου σε σένα. Προσκυνητής για όλα όσα με έμαθες να νοιώθω, μαγεμένος με όσα ανακαλύπτω ακόμα μέσα σου, καταδικασμένος να σε αναζητώ.

Σε λαχταρώ. Με υπερβολή! Με αυτή, που απαγορεύει στο συναίσθημα να συμβιβαστεί και κάνει την ψευδαίσθηση λατρεία."